Doordat een binnennaad van het luchtbed gisterenavond met een luide knal is los geschoten, zit aan mijn kant nu opeens veel meer lucht dan in de andere banen.
Het voelt daardoor net alsof ik op de top van een ballon lig. Daar rol ik natuurlijk al snel van af en rol vervolgens tegen Marianne aan. Vroeger had ze dat romantisch gevonden; tegenwoordig zegt ze 'schuif eens wat op'. De volgende morgen besluiten we daarom om een nieuw luchtbed te kopen. Nadat we de tent hebben afgebroken en alle spullen hebben ingepakt, rijden we voor de derde dag op rij naar de Walmart in Langford.
We worden daar inmiddels als vaste klanten beschouwd. De winkelmanager komt mij zo gauw hij mij ziet enthousiast omhelzen, terwijl alle kassamedewerkers tegelijkertijd samen "Welcome back, Welcome back" zingen. Oké, niet helemaal waar, eigenlijk helemaal niet waar, maar het had gekund. Op de sportafdeling vinden we na enig zoeken net zo'n luchtbed voor twee personen als wij hadden en dat voor 39 Canadese dollars, inclusief luchtpomp. Dat is geen geld. Na de aankoop van ons nieuwe luchtbed, verlaten we de Walmart - 'So long, farewell, aufwiedersehn, goodbye" zingen de kassamedewerkers nu - en rijden we naar het Visitor Center van het Goldstream Park.
| Adelaars in het Visitor Center |
Ons oorspronkelijke plan was om in het park de Niagara waterval te bekijken. Voordat u denkt, hij is gek geworden, het betref hier een naamgenoot van de grote Niagara Falls bij Buffalo.
Links de Niagara Falls op Vancouver Island; rechts de Niagara Falls bij Ontario. Hoe hou je ze uit elkaar?
Het pad naar de Niagara Falls blijkt echter vanwege stormschade afgesloten te zijn. Te veel risico op omvallende bomen. Op onze vraag naar een leuke andere wandeling van ongeveer een uur, komt de dame achter de balie met de suggestie van een trail, waarbij je na verloop van tijd een mooi uitzicht zou hebben. Als we weer buiten staan, komt ze opeens achter ons aan hollen. "Vergeten te zeggen, er is daar vandaag een beer gesignaleerd, of we willen opletten." Oké, dat zullen we doen.
Als we bij het begin van de trail komen, zien we traptreden omhoog, gevolgd door een steil pad. We kijken naar het pad en kijken vervolgens naar elkaar. Dit gaan we niet doen. Mooi niet. Veel te vermoeiend. Bovendien hebben we al een mooi uitzicht in de planning staan voor vandaag, namelijk de Malahat Skyway.
| Merkwaardige boom in het Goldstream Park |
We lopen terug naar de auto en rijden naar de tien kilometer verder gelegen Malahat Skyway. Daar aangekomen kopen we kaartjes ($49,95; maar wij krijgen 4 dollar korting vanwege onze ouderdom) en drinken er bij een koffietentje een lekkere Happy Camper koffie.
Dan is het tijd om de Malahat Skyway te 'beklimmen'. Het is een soort uitkijktoren die boven de bomen uitkomt. Je loopt heel geleidelijk in cirkels omhoog. Zelfs een honderdjarige zou het kunnen doen. Boven heb je fantastische uitzichten op Vancouver Island en enkele omliggende eilanden. Ook kan je er in een aan de toren hangende glazen kooi staan, op een soort net lopen en met een grote glijbaan omlaag gaan. Dat klinkt wellicht allemaal heel vreselijk en is ook heel vreselijk, maar je bent niet verplicht om die dingen te doen. Gelukkig maar. Maar wat je beslist wel moet doen, is de Skyway bezoeken. Het is een absolute aanrader.
| Eerst loop je via een boardwalk naar de toren. Onderweg staan een paar informatieborden |
| Moederbeer met jonkies. Deze tellen we niet mee bij 'beren die we gezien hebben'.. |
| Dan kom je bij de toren en loop je heel geleidelijk stijgend rondjes |
| Toen ik Marianne vertelde dat het ding nog in de testfase zit, wilde ze er er niet in. |
| Er hangt ook een net waar je over heen kan lopen. Niet gedaan. |
Je kan de toren via dezelfde cirkelloop weer verlaten, maar je kan ook via een glijbaan naar beneden glijden. Dat duurt zo'n tien seconden. Ik heb gelukkig een goed excuus - mijn knie - en Marianne besluit solidair met mij mee te lopen. Dat is haar excuus om niet te hoeven glijden.
Beneden aan de voet van de toren heb je een voedselstalletje. We kopen er een sandwich en nemen plaats in één van de gekleurde stoelen die je wel op meer op plaatsen in Canada ziet.
Al met al plaatsen wij voorlopig de Malahat Skyway op plek 2 van 'attracties' die je in het zuidelijk deel van Vancouver Island bezocht moet hebben. Op plaats één staan de stranden aan de zuidwestkust, in het bijzonder de Sandcut Beach waterfall. Op plek twee dus de Malahat Skyway en op plek drie het Royall BC natuurmuseum in Victoria met zijn diorama's.
Na ons bezoek aan de Skyway rijden we naar Nanaimo. Onderweg stoppen we eventjes in Duncan om enkele van de daar aanwezige totempalen te bekijken. Er staan er meerdere - je hebt een route die staat aangegeven met een gele streep - maar we houden het al snel voor gezien. Ze zijn weliswaar allemaal mooi uitgesneden, maar 'Have you seen one, you have seen them all', zou Ronald Reagan zeggen.(Weet u nog, die man van de bomen van gisteren).
Aangekomen in Nanaimo rijden we direct naar het Days Inn hotel dat niet zo ver van de veerpontterminal ligt. Oorspronkelijk hadden we bij Nanaimo ook nog een wandeling bij het Neck Point aan de kust gepland, maar omdat we te veel tijd hebben verloren met ons niet geplande bezoek aan de Walmart laten we dit maar zitten.
| Ons autootje in de spiegel die achterop op een vrachtauto bevestigd zit, die voor ons rijdt. |
| Ook rijdt er een tijdje lang een marmot voor ons uit. |
Bij de Days Inn zit een restaurant waar we eten. De zaal is zo goed als leeg. Morgen vroeg op om met de veerpont naar Horseshoe Bay ten noorden van Vancouver te gaan. We hebben gereserveerd voor de veerpont van 8.40 uur.
Leuk verslag weer en leuk om met jullie mee te reizen op deze manier.
BeantwoordenVerwijderenAls jullie nu gewoon (zoals echte Canadezen) naar Canadian Tire waren gegaan, waren jullie vast wel toegezongen bij binnenkomst
BeantwoordenVerwijderen