Als we 's morgens uit ons tentje kruipen zien we een stralend zonnetje. Dat is mooi, beter weer dan gisteren. We lopen naar een foodtruck die in een andere loop op de campground staat en kopen daar twee croissantjes voor het ontbijt en tevens twee bekers koffie die we ter plekke opdrinken.
Omdat onze in de schaduw staande picknicktafel ook vandaag een ijslaagje kent, sjouwen we onze ontbijtspullen naar een vlakbij gelegen picknicktafel van een niet bezette plaats die in de zon ligt. Met hulp van ons brandertje koken we een eitje, twee zelfs zodat we er allebei één hebben.
Omdat het zo lekker weer is, besluiten we na het ontbijt om met de 4 km verderop gelegen Jasper Skytram omhoog te gaan. In 7 minuten tijd brengt deze gondellift je op een hoogte van 2263 meter op de Whistler Mountain. De berg ligt vandaag volop in de zon. Gisteren lag hij nog in de wolken.
We hebben geluk. Niet alleen is er voldoende vrije parkeerruimte beneden bij het basisstation, maar ook kunnen we al binnen vijf minuten met een gondel mee omhoog.
 |
| Ons tentje gezien vanuit de lift. Rechts het hagelnieuwe toilet- en douchegebouw. |
 |
| De gehele campground van bovenaf gezien. |
Boven aangekomen merk ik dat ik me beter had moeten voorbereiden. Omdat het beneden lekker warm is, heb ik alleen maar een overhemd en een jas aangedaan, maar hier boven op de berg is het een stuk kouder. Een extra kledingstuk in de vorm van een trui of iets dergelijks is beslist welkom. Marianne is natuurlijk wel verstandig geweest en die heeft voldoende laagjes aangedaan.
 |
| Op sommige plekken ligt hier nog zelfs sneeuw |
Gelukkig hebben ze boven op de berg gerekend op mensen zoals ik. Er is een giftshop waar ze warme hoodies verkopen. Na lang aarzelen besluit ik er één te passen - "Hij staat je goed" - zegt Marianne en ik besluit om hem te kopen. Ongetwijfeld tegen een veel hogere prijs dan beneden.
 |
| Ik later die dag in mijn nieuwe hoodie. |
Boven op de berg kan je vandaag ver kijken. Mount Robson is geheel wolkenvrij. Volgens de gondelliftbediende gebeurt dat maar twintig dagen per jaar.
 |
| Die witte driehoek is de top van Mount Robson, de hoogste berg van Canada. |
Rechtsonder is op deze foto onze campground nog deels te zien. In het midden ligt Jasper; Van de drie meren die rechts van Jasper te zien zijn, is Lake Annette (waar we gisteren omheen liepen) het middelste; linksboven ligt Pyramid Lake (het bovenste meer) en daaronder Patricia Lake. De rivier die langs Jasper (omhoog) loopt is de Athabasca.
 |
| Een foto de andere kant op. De campground ligt op deze foto links. Rechts is richting 'Valley of the Five Lakes' en de Icefield Parkway. |
Vanaf het 'upper station' lopen we vervolgens richting de summit. Het pad is behoorlijk steil. Dat had ik niet gedacht. Ik dacht dat het boven op de berg wel vlak zou zijn. Naïef gedacht dus. Het valt niet mee zo zonder stokken omhoog te lopen.
In het restaurant van het upper station nemen we nog even een kop koffie met iets erbij.
 |
| In afwachting van onze bestelling |
 |
| Hmm, de hoeveelheid valt wat tegen, mede gezien het feit dat we hadden bedacht om het te delen. |
Dan is het tijd om weer naar beneden te gaan. Het volgende programmapunt voor vandaag is een wandeling in de ''Valley of the Five Lakes" dat niet zo ver van onze camping afligt.
Hier loopt een trail die langs vijf meren gaat. De meren dragen de namen 'First Lake', 'Second Lake', 'Third Lake; 'Fourth Lake' en 'Fifth Lake'. Vermoedelijk is er een soortgelijke commissie aan het werk geweest om deze namen te bedenken als de commissie die in IJmuiden die voor de zeesluis aldaar de naam 'Zeesluis IJmuiden' bedacht.
De brand uit 2024 heeft hier flink toegeslagen. Je ziet soms restanten van bomen staan, waarbij je je afvraagt hoe het kan dat deze bomen nog niet zijn omgewaaid. Bij het 'First Lake' is de situatie overigens nog steeds zo kritisch dat een deel van de trail daar is afgesloten. Je kan daar dus niet om het hele meer heen lopen
Deze stammen kennen grote ontbrekende delen. Desondanks blijven de bomen nog overeind staan.
De wandeling is een 'lollippop-wandeling.' Dat wil zeggen je loopt eerst een min of meer 'recht' stuk om in de buurt van de meren te komen en daarna loop je een rondje om de meren heen en moet je weer via hetzelfde rechte stuk terug.
Je kan de volgorde 1, 2, 3, 4, 5 aanhouden maar - surprise - ook 5, 4, 3, 2, 1. Wij kiezen voor die laatste. Van de vijf meren vinden we Lake 4 en Lake 3 het mooist.
 |
| Bedachtzaam type |
Onderweg zien we langs de trail nog de nodige bloempjes die Marianne uiteraard moet fotograferen.
(Uitgebloeide paardenbloemen. Daar zijn we nou helemaal naar Canada voor gevlogen.) |
| En weer terug bij de parkeerplaats. |
Na ons bezoek aan deze vijf meren rijden we weer terug naar Jasper. We hebben inmiddels begrepen dat we eergisteren aan de verkeerde kant van Pyramid Lake hebben gekeken en besluiten daarom om nog even naar de "goede kant" van het meer te rijden. Daar is een klein eiland met de nodige voorzieningen waar we in een soort shelter onze schaal met rauwkost opeten. Het uitzicht vanaf deze kant is beduidend beter dan vanaf de andere kant.
De lucht betrekt ondertussen en er verschijnen wolkenvelden. We checken de weersverwachting en zien dat het vannacht gaat regenen en dat er morgen slecht weer wordt verwacht met regelmatig regenbuien. Ai, dat is niet best. Morgen vertrekken we uit Jasper en om in de regen een natte tent op te moeten breken, daar hebben we niet veel zin in. Misschien moeten we alsnog maar voor vanavond een motelkamer of zoiets ergens boeken. Jasper valt direct af. Volgens Booking.com - "We hebben er 1 over voor deze prijs." - bedraagt de goedkoopste kamer in Jasper minstens 400 euro. Ja, ja, we zijn niet gek.
Gelukkig heeft Marianne wel eens gelezen over
Becker's Chalet, dat even buiten Jasper ligt en waar je "chalets" kan huren voor minder dan 200 euro, 178 euro om precies te zijn. Voor Jasper-begrippen heel goedkoop. Je kan ze niet online boeken. Ze hebben ook geen contract met Booking. We sturen een reserveringsverzoek maar als ze na twintig minuten nog niet hebben gereageerd besluiten we om er langs te rijden. Dat is een goed idee, want ze blijken er nog eentje vrij te hebben die we direct nemen. We rijden daarna terug naar onze campground om de tent af te breken. Dat gaat vrij vlot en even later nemen we onze intrek in ons nieuwe onderkomen, wat beslist niet tegenvalt. Integendeel zelfs.
Daarnaast ligt het complex ook nog eens naast de rivier en ziet het terrein er keurig verzorgd uit. Tijdens de branden van 2024 verloren ze vijf gebouwen maar die zijn ze inmiddels aan het herbouwen.
's Avonds eten we er in het restaurant. Als we naar buiten komen, zien we de zon ondergaan.
Al met al kunnen 'Grandad and Grandma on the Road' Becker's Chalet van harte aanbevelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten