23 juni Lake Louise

Het kan vandaag wel eens een vermoeiend dagje worden. Marianne heeft een aantal wandelingen bij Lake Louise (het meer) uitgezocht en die hebben één gemeenschappelijk kenmerk: ze gaan heuvelopwaarts. We worden op tijd wakker, eten snel een boterhammetje en rijden dan naar Lake Louise (de plaats) toe om daar bij de Park and Ride de shuttlebus naar het Lake Louise (het meer) te nemen. We moeten ons tussen 7 en 8 uur bij de Park and Ride melden.

De weg van onze campground naar Lake Louise (de plaats) telt twee wildviaducten. Marianne heeft bedacht dat een foto op het moment dat we onder zo'n viaduct rijden met een berg op de achtergrond een prijswinnende foto kan opleveren. Ik heb de zware taak om die foto te maken. Er zijn twee wildviaducten, dus ik heb twee kansen.

Het eerste wildviaduct: niet slecht maar net te vroeg.

Maar ik heb nog een tweede kans bij het tweede wildviaduct. Dat wordt echter een complete mislukking. Ik ben dan ook op dit tijdstip (het is nog voor zevenen) meestal niet op mijn best. (Wanneer wel eigenlijk?)

Dit is niet helemaal wat Marianne in gedachten had.

Al dat gedoe met het maken van deze foto's heeft echter een neveneffect. We missen namelijk daardoor compleet het grote bord dat de afslag naar Lake Louise (de plaats) aankondigt. En daarna ook het tweede, het derde en het vierde bord dat die afslag aankondigt. Met als gevolg dat we zonder het te merken de afslag naar Lake Louise (de plaats) voorbij rijden. Als we na een klein kwartier rijden nog steeds niet de afslag zien, krijgen we een onrustig gevoel. Een snelle check op mijn Here We Go app leert dat we de afslag al 15 km voorbij zijn. We hebben nog een geluk, een kilometer verder is een afslag van de snelweg, waardoor we vrij snel kunnen omkeren en weer terug kunnen rijden naar Lake Louise (de plaats). Een half uur later dan gepland - maar nog wel op tijd voor ons tijdslot -  komen we bij de Park and Ride aan waar de shuttlebussen naar Lake Louise (het meer) vertrekken. 

Here we are.

Het meer ligt er zonnig bij.

Lake Louise in de zon.

Bij het meer zien we een helikopter met een mand er onder vliegen. De helikopter bevoorraadt de twee theehuizen die in de bergen liggen. De meeste spullen worden weliswaar door de medewerkers daarvan omhoog gelopen maar een deel wordt door een helikopter gebracht.

Wijzelf moeten helaas lopend omhoog naar het theehuis. Oké, hangend in een mandje onder een helikopter is het ook niet. We werpen nog een blik op een bord met een plattegrond van de trails en dan begeven we ons op pad, richting Lake Agnes. Dat is vanaf Lake Louise (het meer) een wandeling van 3,3 km omhoog.

Ik vraag me af van wie die schaduwen zijn. Zijn wij dat?

Enfin, op pad dus, letterlijk en figuurlijk. Omhoog lopen. Marianne doet dat fluitend, ik puffend.

Na een tijdje bereiken we het eerste meer: Mirror Lake. Ik zeg het niet snel van een meer, maar dit is echt een heel lelijk meer.  Ik plaats er dan ook geen foto's van. Oké, eentje dan, maar wel in een klein formaat.

Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wat is het lelijkste meer van het land? Mirror Lake!

We vervolgens onze weg naar Lake Agnes waar we tegen een uur of tien aankomen.

In tegenstelling tot Mirror Lake is Lake Agnes wel een heel mooi meer.

 

Lake Agnes

Een deel van het meer is in juni nog bedekt met ijs.

Het is er wel heel erg druk. Als we bij het theehuis iets willen bestellen, doen we iets doms. Er zijn twee rijen, eentje voor de mensen die wachten totdat er een plaatsje vrijkomt in het theehuis zelf en een rij van mensen die er alleen iets willen afhalen. We denken dat die laatste rij veel sneller zal gaan en gaan daar in staan. Big Mistake! Die andere rij gaat een stuk sneller,

Het duurt eindeloos. Al met al staan we zo'n 45 minuten in de rij.

Even uitpuffen; links het afhaalgedeelte

Hiervoor hebben we 45 minuten in de rij gestaan. Ik geloof het zelf bijna ook niet.

Tip dus voor degenen die hier ook een keer iets willen bestellen: kies voor de rij die wacht op een plekje in het theehuis dan wel op het terras en niet voor de rij met mensen die alleen iets willen afhalen. Die eerste rij gaat echt veel sneller, althans dat is onze onderzoekservaring (N=1). Nog een betere tip: als je met zijn tweeën bent, spreidt je kansen, ga elk in een verschillende rij staan. 

Enfin na de thee c.q. warme chocomelk - het water ervoor komt uit het meer en wordt gezuiverd; koffie hebben ze niet, ook dat nog - lopen we naar het andere uiteinde van het meer. Het is daar een stuk rustiger.

Even voor de show in de sneeuw gestaan

En Marianne ook.

Dit is aan het einde van het meer, waar de trail naar de Big Beehive begint. We zien ons niet over deze sneeuw- c.q. ijsmassa lopen, dus dat doen we maar niet. 

Tegen een uur of twaalf lopen we weer terug naar het theehuis. Het is er dan merkwaardigerwijze veel rustiger dan om tien uur.

Terug naar het theehuis.

Wijs geworden door onze ervaringen van vanochtend - leereffect - gaan we deze keer in de rij staan voor een plekje in het theehuis en al snel zijn we aan de beurt voor een heerlijke sandwich.

Het binnengedeelte

Hoe hebben ze die loodzware kachel hierboven gekregen?

Het buitenterras

Dit is de rij voor de wc even verderop. "Voordat je er aan denkt kan je beter in de rij gaan staan" zegt iemand van het theehuis. Wij laten de rij maar aan ons voorbij gaan.

Na de lunch gaan we op weg naar de 'Little Beehive', waar je mooie uitzichten schijnt te hebben. Het pad bevalt me echter niet. Het loopt omhoog en is nat en glibberend. Er loopt water naar beneden. Na zo'n 150 meter stel ik daarom voor dat we omkeren om ergens anders te wandelen. We lopen naar beneden en zien dan een ander pad naar de Little Beehive dat er beter uit ziet. We doen die wel, zeg ik, en we slaan het pad in. Dit pad is wel goed te belopen.

Nu moet u even naar dit kaartje kijken. U ziet een bruin lijntje en een rood lijntje die allebei bij het theehuis bij Lake Agnes beginnen.

Dat rode lijntje is het pad dat we uiteindelijk naar de Little Beehive hebben gelopen. Dat bruine lijntje is begin van het pad naar de Little Beehive, waar we op mijn initiatief na 150 meter zijn omgekeerd. We zijn al met al dus gigantisch omgelopen. Hadden we op de bruine route 50 meter door gelopen, dan waren we op de rode route gekomen. U kunt mij inhuren als u nog een betrouwbare gids zoekt. Enfin, de uitzichten onderweg en bij de Little Beehive zijn wel mooi.

Lake Louise (links) en Mirror Lake (rechts.)

Lake Agnes

Dan lopen we weer omlaag. Om kwart over vier zijn we weer beneden bij Lake Louise (het meer). We zien er een bruidspaar onder begeleiding van harpmuziek trouwen.

Even verderop staan we weer aan de kant van de Lodge en waar heel veel mensen foto's van zichzelf en het meer maken.

Dan is het weer tijd om de bus terug te pakken naar Lake Louise (het dorp). Bij de Park and Ride zien we nog een beer, maar deze tellen we niet mee.

Vervolgens rijden we naar het dorp, tanken daar (maar beslist niet bij de Shell maar bij een andere benzinestation) en gaan we weer bij hetzelfde restaurant in het hostel als gisteren eten. Waarom wijzigen als het bevalt. Omdat we vroeg zijn, kunnen we direct aan tafel. Na het eten gaan we nog wel even boven in de recreatiezaal van het hostel zitten om onze mobieltjes en de batterij van het fototoestel op te laden.

Een man legt er taan wee vrouwen uit hoe het WK-schema werkt.

 Dan is het tijd om weer richting de campground te gaan. We maken onderweg nog één stop en wel bij een plek waar je een uitzicht hebt op de treintunnels, waarin de ellenlange goederentreinen door de berg rijden - ze rijden hier zelfs twee rondjes door de berg. De  treinen hier hadden vroeger te veel problemen om de berg op te komen. Om dit probleem op te lossen, hebben ze wat lange tunnels in de bergen aangelegd waardoor de stijging beperkt blijft tot 2,5% (het was 4,5%). Op dit punt langs de highway kan je de ingang van één van de tunnels zien. Ook staan er wat informatieborden.

Toevallig komt er net een trein uit één van de tunnels.

Dat hier die treinen rijden wisten we helaas al lang. Het geluid van de piepende wagons is goed te horen op de camping. Ook horen we ze midden in de nacht toeteren. Ik heb het opgezocht. Ze zijn wettelijk verplicht om dat bij overgangen te doen, ook al is het drie uur 's nachts. Zijn we mooi klaar mee.