28 juni Calgary - Amsterdam

Als we 's morgens wakker worden, regent het en niet zo'n beetje ook. Het regent pijpenstelen in Calgary. De site van OnzeTaal heeft er een artikel aan gewijd. Niet aan de regenbui van vandaag maar aan de oorsprong van de uitdrukking.

Of het nu pijpenstelen, koeienstaarten, mollenjongens, telegraafdraden, stront van de dijk, pieken, oude wijven of katten en honden regent doet er niet toe. Het is vandaag gewoon hondenweer. Na het ontbijt kijken we even op internet naar de weersverwachting en die ziet er niet best uit. Er wordt zelfs vanwege de grote hoeveelheden regen gewaarschuwd voor mogelijke overstromingen van wegen. We besluiten daarom om maar wat eerder dan gepland naar het vliegveld te rijden. We checken uit en terwijl ik met de bagage onder de afdak bij de toegangsdeur van het hotel blijft staan, holt Marianne in de regen naar de auto om deze op te halen. Ieder zijn rol.

We laden de auto in en rijden via een door Google Maps aangeraden route - "Zitten we wel goed? - naar het vliegveld. Daar aangekomen zien we gelukkig al snel de borden naar de 'Car Rental Return' van Alamo. We laden de bagage uit en voor de zekerheid maak ik nog even een foto van ons autootje in de rij van teruggebrachte auto's. 

Ons nat geregend autootje

Normaal gesproken maak ik nooit een foto van een auto als we die al ingeleverd hebben, maar de laatste keer (in 2024 tijdens onze zonsverduisteringsvakantie naar Amerika) kregen we een paar dagen nadat we al thuis waren opeens een mailtje van Alamo waar we bleven en of alles goed met ons ging. Ze hadden ons drie dagen eerder in Las Vegas verwacht. We stuurden een mailtje terug dat we alweer in Nederland zaten en dat we de auto overeenkomstig het contract al in Las Vegas hadden ingeleverd. Blijkbaar was er administratief iets mis gegaan. Uiteindelijk resulteerde dit nog in een financieel voordeel voor ons, want het lukte Alamo niet om de huur daarna te registreren als een one-way van Houston naar Las Vegas, waardoor ze het registreerden als een huur Houston - Houston, waardoor we geen drop-off kosten kregen aangerekend. 

Maar goed, voor de zekerheid toch maar een foto van de ingeleverde auto gemaakt deze keer. De beginstand met de eindstand vergelijkend leert ons dat we in drie weken tijd in totaal 3.165 km hebben gereden, zo'n 150 km gemiddeld per dag.

De koffers inleveren gaat aanvankelijk wat moeizaam. Het staat niet duidelijk aangegeven dat je deze eerst elders bij een dame moet registreren. We zijn overigens niet de enigen die dit niet begrijpen, maar daarna gaat alles vlotjes. Vlotjes door alle controles heen en al snel zitten we in de centrale hal met een bakje koffie (een 'Hot Latte' voor Mary Ann en een 'Hot Cappucino' voor mij.)

Even verderop staat een piano waar mensen op kunnen spelen. Het niveau is heel verschillend. De beste pianist is iemand van het vliegveld met een oranje hesje aan. 

Na onze lunch - twee broodjes van de Tim Hortons -  verplaatsen we ons naar onze gate. Daar zien we op een gegeven moment ons toestel verschijnen en zien we de bagage, afgedekt met plastic tegen de regen, ingeladen worden

We zien er ook een opmerkelijk beschilderd vliegtuig van de Duitse maatschappij Condor.

Iets voor half drie begint het boarden. Omdat we tickets hebben gekocht voor stoelen met 15 cm extra beenruimte - wel lekker voor mijn zielige knie - mogen we wat eerder boarden. Even na drieën vertrekken we. De vlucht duurt een uur of acht. 'To cut a long story short', om half acht 's morgens landen we in Amsterdam,

We zijn over Groenland gevlogen en hebben net het zuidelijkste puntje van IJsland aangetikt.

De recordtemperaturen in Nederland (tussen de 35 en 40 graden; terwijl wij 's nachts nachtvorst hadden) hebben wij gemist - het is nu een behoorlijk stuk koeler -  maar als we in een volle sprinter van Schiphol naar Den Haag Mariahoeve zitten, vinden we het bloedjewarm. Waarom kunnen er geen ramen meer open in de trein? We zijn blij als we eindelijk kunnen uitstappen. Een kwartiertje later zijn we thuis en zit onze Canadese vakantie er op.

Tot slot, een financiële "analyse" leert dat deze vakantie ons in totaal zo'n 10.000 euro heeft gekost. Uitgesplitst als volgt.