8 juni naar Victoria

Vandaag varen we naar Vancouver Island en wel met de veerboot van Tsawwassen naar Swartz Bay. We hebben de veerboot van 8 uur geboekt. Je moet je daarvoor bij de veerbootterminal melden ergens tussen 7.00 uur en uiterlijk 7.30 uur. Het hotel zit op zo'n tien minuten rijden van de terminal. Dus dat moet te doen zijn. Bovendien zijn we ongetwijfeld vroeg wakker, omdat we nog niet in het Canadese ritme zitten. Ik ben een avondmens, dus ik heb niet zo veel last van de overgang (die naar de Canadese tijdzone bedoel ik dan). Marianne is echter een ochtendmens en heeft  juist wel problemen om in het goede ritme te komen. (Als we terugvliegen ben ik daarentegen altijd degene die weer moeite heeft om in het Hollandse ritme te komen.)

Marianne slaapt inderdaad slecht en is al heel vroeg wakker. Ik ben ook voor zes uur wakker. Ontbijten kan al van zes uur, dus iets na zessen zitten we in de ontbijtzaal. We zijn niet de enigen die al zo vroeg in de ontbijtzaal zitten. Er zijn zo te zien meer mensen die dit hotel hebben uitgekozen om de veerboot van 8 uur te nemen. We zien iemand die we gisteren ook in het vliegtuig zagen. Na het ontbijt checken we uit en rijden naar de veerpontterminal. 'Pap wil daar zeker al om precies zeven uur zijn', whatsappt de oudste dochter haar moeder. Nee hoor, we zijn er pas om vijf over zeven. We krijgen een rij toegewezen waar we met onze auto moeten aansluiten en nemen plaats in onze rij. We zijn overigens lang niet de eersten.

Even na acht uur kunnen we aan boord rijden. Het is een volle boot. Het is maar goed dat we gereserveerd hebben, want als we wegvaren zien we nog een aantal auto's op de kade achterblijven (die hoogstwaarschijnlijk geen reservering hebben en niet mee kunnen.)

Niet alle auto kunnen mee. Deze auto's moeten minstens een uur wachten.

En we zijn los

Heel in de verte ligt Vancouver

Helaas is het weer niet al te best. Toch begeven we ons naar het Sun Deck, ja, ja, voor de uitzichten. De overtocht duurt zo'n 1,5 uur, dus tijd genoeg om foto's te schieten.

Het is een grote boot. Het dek lijkt wel wat op dat van de Titanic van foto's van vroeger, alleen had die wel reddingboten aan boord.

In de verte zien we besneeuwde bergen.

Het zouden wel eens de bergen van het North Cascades NP in Amerika kunnen zijn bedenken we.

Ook aan de Canadese kant zien we besneeuwde bergen

Na een tijdje varen komen we bij wat eilandjes aan, waar we tussendoor varen. 

We zien er ook de veerboot komen die de andere kant op vaart. Onze boot en die andere toeteren vrolijk naar elkaar. Het is wel een enorme herrie.

Ook zien we een watervliegtuig opstijgen.

Als we tussen de eilanden door zijn gevaren is het nog een klein halfuurtje varen naar Vancouver Island. Het is ondertussen gaan regenen - ai, dat was niet de bedoeling -  en we gaan beschut een dek lager zitten om daar nog even snel een kop koffie te drinken. Met zo'n vijf minuten vertraging komen we even later aan op Vancouver Island. 

Ons plan was om op Vancouver Island te beginnen met een bezoek aan de Butchart Gardens, een meer dan 122 jaar oude grote plantentuin. Maar is het wel een goed idee om dat nu te doen? Googlelen op Butchart Garden + Rain leert dat ze overal bakken met honderden leenparaplu's voor de bezoekers hebben staan, dus besluiten we er toch maar heen te gaan. Tegen de tijd dat we er komen aanrijden, is het gelukkig weer droog geworden. Voor de zekerheid pakken we toch even twee leenparaplu's mee.

Eén van de vele bakken met leenparaplu's.

Butchart Garden heeft wel iets van de Efteling vind Marianne, maar dan zonder de sprookjes. Ik vind het meer op de Keukenhof lijken maar dan zonder de tulpen. We vinden het allebei wel mooi aangelegd. We zien ook sommige planten die het bij ons nooit doen maar hier wel. De rozentuin is niet zo aan ons besteed, dit in tegenstelling tot de grote Japanse Tuin, die ons zeer kan behoren. Zie hier enkele afbeeldingen van de Japanse Tuin zoals hij er vroeger zag en hoe hij er nu uitziet.

Man met leenparaplu

De leenparaplu hebben we niet nodig en op een gegeven moment droppen we de paraplu's in één van de bakken. Wel link om te doen. Meestal gaat het dan ook prompt regenen. Behalve de Japanse Tuin en een rozentuin zien we er allerlei planten van klein tot groot.

Wat zijn dit nou weer voor bloemen?

Nou dit dus.

Ze hebben er zelfs Afrikaantjes.

en een grote bananenplant

Inclusief het nuttigen van een welverdiende consumptie brengen we er ruim een uur door. 

Het volgende onderdeel van ons lijstje - een wandeling op Mount Douglas - slaan we vanwege het weer maar over. We rijden rechtstreeks naar Victoria naar ons hotel. Iets na twaalf uur komen we aan. De bedoeling is om alvast de auto daar te zetten en dan lopend de stad in te gaan, maar als we bij hotel vragen of het goed is dat we er alvast de auto parkeren, krijgen we te horen dat onze kamer al klaar is en checken we alvast in.

Nou is het woord kamer niet het juiste woord om ons verblijf in het Royal Scot & Suites te omschrijven. Het is een compleet appartement. Oké, het was niet goedkoop (188 euro plus 15 euro parkeerkosten) maar daarvoor hebben we een compleet appartement met een woonkamer, slaapkamer, keuken en badkamer en een parkeerplaats in het centrum van Victoria.. Het is wel een beetje oubollig maar who cares.

Nadat we onze spullen gedropt hebben, lopen we een klein stukje naar de haven in het centrum van Vicoria . We zitten er vlakbij. We gaan lunchen bij Red Fish, Blue Fish. Dit voor ons influencersblog 'Grandad  and Grandma on the Road'. We hebben een blog gezien van een jong stel dat rondtrekt en videofilmpjes maakt van hun reizen, waarbij ze onder andere in Victoria  reclame maken voor eetgelegenheden. Ze zijn in een heerlijk zonnetje ook bij Red Fish Blue Fish in de haven van Victoria gaan eten. "Heerlijk gegeten en fijn dat er parasols zijn voor de zon!"

Voor onze eerste recensie van 'Grandad and Grandma on the Road' bezoeken we ook Red Fish Blue Fish. Ons oordeel: Je kan er heerlijk eten en wat ook heel handig is, is dat ze parasols hebben voor het geval het regent!

Als het mooi weer is, staat er een rij van driekwartier, als het regent van 1 minuut.

Grandad and Grandma kunnen Red Fish Blue Fish van harte aanbevelen! Voor meer recensies volg ons op 'Grandad and Grandma on the Road'.

Na de lunch vertrekken we naar het Royal BC Museum. Dat lijkt ons niet alleen vanwege de regen een goed plan, maar ook krijgt het museum veel positieve recensies, vooral vanwege hun natuurdiorama's. Die zijn inderdaad mooi en leuk om te zien. 

Het museum besteedt ook veel aandacht aan klimaatverandering. Ze hebben er een hele tentoonstelling over met allerlei informatiepanelen.

Ze hebben ook een tijdelijke tentoonstelling over Egypte momenteel, maar die bekijken maar heel eventjes. want het is al een lange dag geweest.

Terwijl Marianne een informatiebord staat te lezen, gaat er vervolgens iemand pal voor haar staan om het ook te lezen. Tja, als je dat doet, dan kom je wel in het reisverslag van 'Grandad and Grandma on the Road'.

Al met al kunnen 'Grandad and Grandma on the Road' het museum van harte aanbevelen. Buiten het museum fotograferen we nog even een carrillon.

Nu zult u misschien zeggen: "Waarom fotografeer je een carillon?" Ten eerste, waarom niet en ten tweede is dit carillon door Nederland geschonken aan Victoria ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van de stad.

Omdat het nog steeds regent, zoeken we nog een overdekte bestemming op: het Parlementsgebouw.

Bij de ingang moet je door een veiligheidscontrole. Al je metalen spullen en tassen moeten door een scanner. Officieel moet je broekriem er ook door, maar als ik die wil afdoen, zegt de dame van de controle dat dit in mijn geval niet hoeft. Ze is zeker bang dat mijn broek afzakt. Erg lang blijven we er niet in. Heel interessant is het niet, althans als je geen Canadees bent.

Buiten op het grasveld staat een totempaal. Ik heb ergens gelezen dat de belangrijkste figuur op een totempaal niet degene is die bovenop staat, maar degene is die onderop staat. Ik weet niet of het klopt, mar het is wel een mooie levensles. Ik wil de paal even fotograferen maar er staat een stel naast dat de paal fotografeert maar daarna niet weg wil gaan. Terwijl ik geduldig sta te wachten, gaan ze ook nog eens zoenen. Ja ho even, als je dat gaat doen, moet je niet verbaasd zijn dat ik mijn geduld verlies en gewoon toch een foto maak van de totempaal inclusief zoenend stel. Vind je zelf voor miljoenen volgers terug in 'Grandad and Grandmaon the road' blog.

Terug bij het hotel duikt een verkleumde Marianne in bad en werk ik het blog bij. 's Avonds lopen we de stad in op zoek naar een plek om te eten. Het is nog best lastig om iets te vinden. Hoe harder de muziek uit een eettent komt, hoe kleiner de kans is dat wij er gaan eten. Uiteindelijk belanden we bij The Keg bij de haven. We hebben er een mooi uitzicht op de haven. Af en toe zien we er een watervliegtuig taxiën en ook de nodige watertaxi's.

Uitzicht op de haven.

Als we terug lopen naar ons hotel, gaan net de lichtjes aan van het parlementsgebouw.

Morgen gaan we kamperen, tenzij het weer nog steeds heel slecht is. We gaan het zien. Of u het gaat zien, hangt af van de vraag wanneer we weer internet hebben.